Bez ironii o aronii

Sezon na aronię się powoli rozpoczyna. W moich okolicach często widzę pola obsadzone sporymi krzewami, które uginają się wręcz pod ciężarem niepozornych, małych owoców.

DLACZEGO WARTO?

     Po aronię sięga się niechętnie, bo zazwyczaj nie znamy jej właściwości albo boimy się jej kwaśno-gorzkiego smaku. Ale w tych niepozornych owockach drzemie niesamowita moc przeciw utleniająca. Spora zawartość antocyjanów sprawia, że aronia w sposób wyjątkowo silny walczy z wolnymi rodnikami, które jak wiecie są odpowiedzialne m.in. za tworzenie się komórek nowotworowych. Związki te mają działanie anty zapalne, przeciwgrzybicze
i przeciwwirusowe. 

Aronia nazywana jest bomba witaminową. Dostarcza witaminy C, E, PP, A, B1, B2, B6. Zwłaszcza witamina C wzmacnia naczynia krwionośne więc aronię powinny spożywać osoby borykające się
z pękającymi naczynkami i nieestetycznymi żylakami. Aronia dodatkowo usprawnia przepływ krwi w żyłach i tętnicach, więc walczy z tymi uporczywymi pajączkami itp..

W aronii znajdziecie także kwas jabłkowy, cytrynowy, winowy i chlorogenowy.

O ile te trzy pierwsze jeszcze jakoś da się zdefiniować, o tyle ten ostatni - chlorogenowy - stanowi zagadkę. A jest on naprawdę warty poświęcenia paru zdań. Kwas chlorogenowy (ester kwasu kawowego
i chinowego) jest to organiczny związek chemiczny
z grupy polifenoli. Ma on niezwykłą właściwość: hamuje wchłanianie cukru. Co się z tym wiąże? Smuklejsza sylwetka i glikemia w normie :) Tak więc jedzmy aronię, bo walczy z nadwagą i wspomaga osoby borykające się z cukrzycą.

Na uwagę zasługują też mikroelementy, których rzadko dostarczamy, a zawarte
w aronii są wyjątkowo dobrze przyswajalne przez człowieka. Mam tu na myśli mangan, miedź, molibden, bor, kobalt i jod. Nie mogę zapomnieć o standardowych wapniu i żelazie. 

Istnieje jedno zastrzeżenie co do aronii.
Obniża ciśnienie krwi. Więc jeśli macie je zbyt niskie, nie należy jej stosować za często. Co innego nadciśnieniowcy...

ZASTOSOWANIE

     Owoce aronii są podobne do czarnej porzeczki - mają okrągły kształt i ciemny, prawie czarny kolor. Jedyna różnica tkwi w wielkości. Aronia jest trochę większa. Posiada ponadto na swojej powierzchni woskowaty nalot. Pomimo naturalnej kwasowości, jaką w sobie ma aronia, można ją jeść samą albo w postaci przetworów. W tamtym roku zrobiłam parę słoiczków soku z aronii. Jest naprawdę rewelacyjny! Ma lekko słodki smak i piękny kolor. Sok można dolewać do herbaty albo po prostu rozcieńczać z wodą i pić zwłaszcza na jesień i wiosnę. Dlaczego? Bo po prostu podnosi odporność, a jak wiadomo w tych porach roku jesteśmy najbardziej podatni na działanie wirusów.

           

Ważne!!! Aby aronia nie krzywiła miny swoim kwaśno-gorzkim smakiem, należy po zerwaniu zamrozić ją na parę dni (maksymalnie tydzień). Wtedy zawarte w niej garbniki tracą swój gorzki odczyn. 

Z aronii można robić dżemy i kompoty a nawet wino. Dobrze komponuje się na przykład
z jabłkami. Tak więc jeśli nie czujecie się na siłach w stworzeniu soku lub dżemu, na początek warto spróbować ugotować taki kompot, aby przekonać się do smaku aronii. 

~~ Filipinka~~

Podsumowując, aronia:

• walczy z rakiem
• redukuje zmarszczki i oznaki starzenia się skóry
• hamuje rozwój żylaków
• wspomaga odchudzanie
• nie podnosi poziomu cukru we krwi
• podnosi odporność
• obniża ciśnienie

Czego chcieć więcej? :)






Pomocne były:
https://prawdaxlxpl.wordpress.com/2011/08/05/wlasciwosci-aroni-i-jej-wplyw-na-organizm/
https://hipokrates2012.wordpress.com/2012/07/04/aronia-czarna/
http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/3471935,kwas-chlorogenowy-mistrz-odchudzania-wlasciwosci-opinie-recenzje-cena-gdzie-kupic,id,t.html?cookie=1