Płatki owsiane - od początku do końca

     O co chodzi z tym owsem? Dlaczego wszyscy dookoła zachwycają się tą rośliną? 

Co mają w sobie takiego te ziarenka, że dietetycy jednogłośnie polecają je w codziennej, zdrowej diecie? Już tłumaczę. Ale od początku...

POCHODZENIE

     Owies (Avena sativa) to roślina pochodząca z Eurazji i uprawiana już 7000 lat p.n.e. Pierwszą owsiankę ugotowali starożytni Grecy, choć przez następne stulecia była to potrawa różnie oceniania. Jedni uważali owies za pospolite zboże, drudzy byli nim zachwyceni. Do Ameryki trafił za sprawą brytyjskich osadników w XVII wieku i to właśnie tam znajduje się obecnie największy producent produktów owsianych w USA. 

Oprócz Stanów Zjednoczonych, głównymi producentami owsa jest Rosja, Kanada, Polska, Niemcy, Białoruś, Chiny oraz Australia.

ZASTOSOWANIE

     Owies należy do rodziny roślin wiechlinowatych, z którego usunięto niejadalną łuskę. Ma łagodny smak a potrawy i przekąski z jego udziałem posiadają kremową, zawiesistą konsystencję. Wytwarza się z niego produkty tj. owies grubo cięty, płatki - zwykłe, górskie, błyskawiczne, mąkę i otręby. 

Owies bez względu na postać jest zawsze produktem pełnoziarnistym. Dzieje się tak dlatego, że podczas mielenia zachowują się wszystkie trzy elementy ziarna (zarodek, bielmo, łuska).

DLACZEGO WARTO?

     Nie tylko ze względu na zawartość witaminy E (tzw. młodości), witamin z grupy B, magnezu, potasu, wapnia czy też selenu, miedzi, cynku i żelaza. Owies słynie przede wszystkim                     z zawartości nierozpuszczalnego błonnika, który wspomaga przepływ treści pokarmowej           w jelitach. 

Właściwością produktów zbożowych, w tym owsa, jest występowanie beta-glukanu
o izomerze 1,3. Substancja ta należy do grupy polisacharydów i wykazuje silną działalność biologiczną. Wspomaga obniżenie poziomu złego cholesterolu oraz ciśnienie krwi. Ponadto poprzez równoważenie szczytu glukozy zapobiega powstaniu cukrzycy typu II. Istnieją przesłanki, iż może hamować rozwój nowotworów układu pokarmowego.

     Owies był przedmiotem wielu zagranicznych badań, które wykazały, że jest to zboże najbardziej sycące, co przekłada się na zachowanie stałej masy ciała. Oprócz tego dowiedziono, iż przyjmowanie produktów pełnoziarnistych obniża ryzyko wystąpienia cukrzycy typu II o 28-61% w porównaniu do osób, które spożywają najmniej tych produktów.

PRZECHOWYWANIE

     Właściwie przechowywany owies potrafi zachować świeżość nawet przez 12 miesięcy. Należy kupować owies w zamkniętych opakowaniach - nie na wagę. Szczelnie zapakowany np. w pojemniku lub słoiku będzie zabezpieczony przed rozwojem grzybów, pleśni i robactwa.

CO Z TYM ZROBIĆ?

     Owies jest zbożem, można rzec, wielofunkcyjnym. Robi się z niego płatki, mąki, przekąski     a nawet piwo.

Płatki owsiane je się zazwyczaj z mlekiem krowim lub sojowym, z owocowymi dodatkami (tzw. owsianka). Gotowanie na mleku nadaje owsiance bardziej kremowy smak, co nie znaczy, że nie można jej przyrządzić na wodzie. Będzie wtedy "lżejsza".

Płatki owsiane mogą stanowić bazę do panierki różnych mięs i ryb. Tradycyjnymi  płatkami można zastąpić 1/3 mąki w przepisach na ciasteczka, naleśniki czy chleb.

      Ja owsiankę przyrządzam dość często na śniadanie. Komponuje się ona świetnie ze świeżymi owocami np. bananem, truskawką, jabłkiem, borówką, nawet pomarańczą. Stałym dodatkiem są zawsze otręby żytnie, nasiona chia a także jakiś chrupiący element - zazwyczaj nasiona słonecznika bądź pestki dyni. Czasem skuszę się na dorzucenie kilku owoców suszonej żurawiny, które dodają słodyczy, ponieważ ja ogólnie nie używam cukru.

Owsianka jest doskonałą propozycją na śniadanie, ponieważ syci na bardzo długi czas. Jest to przyjemne uczucie pełności w żołądku, nie ma się wrażenia, jakby się połknęło kamień. Zdecydowanie polecam!

Moja przykładowa owsianka na mleku: banan, borówki, pestki dyni, chia i otręby żytnie.

Źródło:  
D. Grotto, 101 produktów dla zdrowia i życia, Poznań 2010.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Betaglukan